„Ponowne mocowanie, dodatkowe punkty asekuracyjne, kierunkowe prowadzenie liny, zmiana kierunku...”
Zjeżdżając na linie do drogi, aby założyć stałą linę do wspinania solo na wędkę, możesz zastosować różne techniki mocowania liny, które pozwolą odsunąć ją od ostrych krawędzi i poprowadzić wzdłuż drogi.
Te terminy mogą jednak brzmieć jak żargon wtajemniczonych. Na przykład, czym różni się ponowne mocowanie od założenia dodatkowego punktu asekuracyjnego? A kierunkowe prowadzenie liny od zmiany jej kierunku? Te pary pojęć mogą oznaczać to samo. Staramy się używać jak najprecyzyjniejszego i najprostszego języka.
Oto dwa zagadnienia, które choć często opisywane różnymi słowami, mają duży wpływ na powodzenie wspinania solo na wędkę. Odrobina namysłu podczas przygotowań może wyraźnie poprawić płynność przesuwania się liny i ułatwić czyste wyjście w górę.
Pominięcie dodatkowego punktu asekuracyjnego zdarza się szczególnie często i może zniszczyć linę...
Dodatkowy punkt asekuracyjny (czyli ponowne mocowanie)
Dodatkowy punkt asekuracyjny polega na przywiązaniu liny bezpośrednio do pośredniego punktu asekuracyjnego (uwaga: „mocowanie” liny to w języku wspinaczkowym synonim jej „zakotwienia”). Ten punkt przejmuje cały twój ciężar, gdy schodzisz poniżej niego, tworząc niewielki luz na linie powyżej. Jeśli po zjechaniu za krawędź urwiska założysz dodatkowy punkt asekuracyjny na pionowej ścianie, może to zapobiec ciągłemu obciążaniu liny na ostrej krawędzi lub innym szorstkim elemencie.
Dodatkowym punktem asekuracyjnym może być pojedynczy cam, ponieważ jest on dodatkowo zabezpieczony głównym stanowiskiem powyżej.
Pamiętaj, że za każdym razem, gdy zakładasz dodatkowy punkt asekuracyjny, musisz przerwać wspinanie i wpiąć się lonżą do punktu stanowiskowego, aby poluzować linę i rozwiązać węzeł mocujący ją w tym miejscu (kiedyś omawialiśmy możliwość użycia węzła przesuwniego do założenia dodatkowego punktu asekuracyjnego, który można rozwiązać jedną ręką, ale rzadziej o niej wspominamy, bo w praktyce okazała się kłopotliwa). Dlatego pamiętaj, aby zabrać ze sobą PAS jako część zestawu do TRS. Jeśli wyjście z drogi lub ostra krawędź wypadają w miejscu trudnego ruchu, który chcesz przećwiczyć, lepszym rozwiązaniem będzie osłona na linę.
Jakiego węzła użyć do założenia dodatkowego punktu asekuracyjnego? Polecamy węzeł motylkowy alpejski, ale wyblinka również świetnie się sprawdzi.
To zdjęcie pokazuje, jak punkt przejmuje obciążenie wspinacza znajdującego się poniżej, a lina nadal biegnie do głównego stanowiska powyżej, z niewielkim luzem.
Punkt kierunkowy
Punkt kierunkowy jedynie prowadzi linę przez pośredni punkt asekuracyjny, zamiast przywiązywać ją bezpośrednio do niego. Celem jest poprowadzenie liny wybraną trasą, z dala od krawędzi, narożników i innych przeszkód. To dobrze znany termin ze zwykłego wspinania z dolną i górną asekuracją. „Zmienić kierunek liny” to po prostu czasownikowa forma określenia „punkt kierunkowy”.
Punkty kierunkowe wzdłuż drogi nie zapobiegają ocieraniu się liny o ostre krawędzie podczas jej przesuwania w górę i w dół, ale rzeczywiście ograniczają jej ruch na boki, co pomaga zmniejszyć zużycie liny.
W przeciwieństwie do dodatkowego punktu asekuracyjnego, punkt kierunkowy nie podtrzymuje samodzielnie ciężaru wspinacza. Jego głównym zadaniem jest kontrolowanie kierunku biegu liny.
Zaplanuj przebieg liny, zanim zaczniesz się wspinać
Zjeżdżając na linie do drogi, wypatruj miejsc, w których lina mogłaby ocierać się o krawędź, wpadać w narożnik lub stawiać niepotrzebny opór. Zdecyduj, czy w danej sytuacji lepiej sprawdzi się dodatkowy punkt asekuracyjny, czy punkt kierunkowy, i zastanów się, jak lina będzie się przesuwać podczas wspinania w górę.
Gdy dotrzesz na dół, zamontuj przyrządy do wspinania solo na wędkę, sprawdź cały układ i zacznij się wspinać. W miarę postępów możesz usuwać pośredni sprzęt, gdy jest to bezpieczne i uzasadnione.
Przemyślane założenie dodatkowego punktu asekuracyjnego i punktów kierunkowych może zapewnić lepszy przebieg liny, ograniczyć jej przetarcia i zmniejszyć liczbę przerw podczas sesji TRS.
